Toemaar, toemaar, voor jy dalk weghol: Ek is nie desperaat besig om ‘n man, enige man, enigiemand se man te soek nie. Maar daar moet iemand op die planeet wees wat met my navraag kan help, en ek kom nie by die regte mense uit nie!

Ek kan nie leer motor bestuur nie. Ek kan nie skat hoe vêr karre van my af weg is of hoe vinnig hulle aankom nie, en kon nie vorder met bestuurslesse nie. (Ek kon ook nooit leer swem of fietsry nie.)

Dalk weet iemand van ‘n tipe terapeut wat kan toets watter basiese vaardighede ek kortkom, en my oefeninge kan gee wat my kan help sodat ek eendag kan leer bestuur? Bestaan daar sulke terapeute?

Van bestuurslesse gepraat, iemand  het eenkeer die volgende wysheid kwytgeraak: “Ek het nooit geleer vloek nie, tot ek leer bestuur het. Ek het nooit geleer bid nie, tot my kinders leer bestuur het.”

As jy in die ’80’s/ vroeë ’90’s ‘n tiener was, sal jy dalk die konsep van backward masking onthou.

Indien nie, dan verduidelik ek gou: Daardie tyd het onderwysers en ander mense tieners probeer wysmaak dat rock-musiek ‘n kommunistiese/ sataniese komplot is, en dat heelwat rock-musiek se woorde doelbewus so geskryf is dat nare boodskappe gekry word as mens die plaat agteruit speel. Nou hoekom sit hulle nare agteruit-boodskappe op die plate? Want, só lui die teorie, die boodskappe wat jy agteruit hoor kom by jou onderbewussyn in en het ‘n invloed op hoe jy dink.

Nou ja, ek wil my nie uitspreek oor hoeveel van ‘n invloed (indien enige) agteruit-boodskappe op mens onderbewussyn het nie. Wat ek wel weet, is dat wat jy op die gewone manier hoor- die boodskap wat vorentoe speel op plate/ kasette/ CD’s (Onthou jy nog plate? Sulke ronde swart viniel goeters?) jou bewussyn én onderbewussyn beïnvloed.

Nou ja, in die laat ’80’s het ek tieners geken wat bereid was om hulle plate te verbrand oor hulle hoor die goed het agteruit boodskappe op. Ek het altyd gedink hulle is beter as ek- ek het toe sopas my tienerjare ingegaan, was op daardie stadium nie ‘n Christen nie en ek sou nie so ‘n opoffering maak vir so ‘n rede nie. Maar talle tieners het gesê dat wat nie goed is vir hulle gedagtes nie, raak hulle van ontslae.

Daar is, en was nog altyd, talle musiek wat mens nie hoef agteruit te speel vir ‘n verkeerde boodskap nie. Om so vinnig twee voorbeelde te noem van boodskappe wat my dwars in die krop steek: “I wanna be loved by you, just you/ I couldn’t aspire to anything higher…” - ‘n Vrou kan hoër aspirasies hê as om ‘n man te kry. Regtig. Sy kan. “You and me, baby, ain’t nothing but mammals….” - Vanselfsprekend is ons meer as net soogdiere! Die blote feit dat ek eksepsie kan vat as mense dink ek is niks meer as ‘n soogdier nie, wys dat ek anders as ander soogdierspesies is. Ons is weinig minder as hemelse wesens (Psalm 8:5)!

Ek het daardie tyd gehoor van jongmense wat besittings opoffer op die suspisie dat dit moontlik nie goed is vir hulle gedagtelewe voor God nie. Ek hoor dit nie nou meer nie. Daar is talle goed in flieks, boeke en musiek wat duidelik mens gedagtes besoedel. Maar waar mense nog ‘n generasie gelede gewillig was om op te offer wat dálk besoedelend kan wees, offer mense nie eers meer op wat béslís besoedelend is nie. Mense bid byvoorbeeld en lees Bybel, maar bly saam buite die huwelik, en besoedel hulself. Op ‘n manier het die boodskap van ‘n lewe wat nie ‘n muur tussen jou en God maak nie verlore gegaan. Of mense redeneer dat enige volwasse individu die reg het om pornografie te kyk. Maar die meer pornografie oral maak dat meer kinders negatief beïnvloed word deur pornografie. Dit is bekend (nie net ‘n suspisie nie) dat die toename in pornografie wel party lede van die samelewing (kinders) skaad, maar ons bly in ‘n samelewing waar meeste mense niks (ook nie ‘n “reg” om pornografie te kyk) sal opoffer vir ander nie.

Wat is die ergste? ‘n Generasie wat glo wat hulle vertel word, en dan opofferings maak wat onnodig is? Of een wat nie glo dat enigiets werd is om iets voor op te offer nie? Want daar is nog dinge wat werd is om voor op te offer. En die dinge wat werd is om voor op te offer, is nie dinge nie.

Argument 1: “God haat gays.”

Daai een maak my vinniger kwaad as enige pro-gay argument, hoe verdraaiend ookal. Gays is mense. God is lief vir mense, of hy van hulle dade hou of nie. Om dit te vererger, het dit gewoonlik nie die woord gays in nie, maar ‘n skelnaam. Sien my opinie oor skelname in Argument 3.

Argument 2: “God made Adam and Eve, not Adam and Steve.”

As elke paartjie Adam en Eva as hulle model beskou, beteken dit dan dat die man in elke paartjie net-net ouer as die vrou moet wees? (Dit was die geval met Adam en Eva.) Beteken dit elke paartjie se eerste kind moet ‘n seun wees? (Adam en Eva s’n was.)
Konsekwente skrif-uitleg is moeiliker as vinnige slagspreukies soos “God made Adam and Eve, not Adam and Steve”!


“Argument 3: M*ffie!”

Mens kwes nie mense met onnodige skelname nie. Die Bybelse opdrag om sonde te los gee genoeg aanstoot vir baie mense. Dit is nie nodig om nog aanstoot te gee met beledigende etikette nie. En beledigende etikette is liefdeloos.

Argument 1: “Dis wreed om van iemand te verwag om selibaat te leef”

Dit sou net wreed gewees het as ‘n selibate lewe aaklig was en ongelukkigheid gebring het. En om in ‘n verhouding met God te staan, is so groot, en mooi, en vervullend! Dis ‘n tragedie as jou seksuele gedrag ‘n muur maak tussen jou en God! Ek praat uit ervaring as ek sê dat ‘n gelowige ‘n gelukkige, vervulde, selibate lewe kan hê.

Argument 2: “Ja, die Bybel noem homoseksualiteit ‘n gruwel. Maar dit noem skulpvis eet (en ‘n paar ander goed in Levitikus wat ons as aanvaarbaar beskou) ook ‘n gruwel.” OF “As jy die Bybel aanhaal oor iets soos homoseksualiteit, moet jy ook die vreemde Levitikus-reëls oor kossoorte, ens. gehoorsaam.”

Een ding moet ons mooi verstaan: God se reëls beskerm en help die mens. In die ou Israelietiese samelewing, waar niemand veel van bakterieë of parasiete geweet het nie, was varkvleis gewoonlik vervuil van parasiete. Reëls soos hande was voor ete en nie aan lyke raak nie het dieselfde doel gehad. Vir daardie doel het God daardie samelewing ‘n klomp reëls in in Levitikus gegee wat, volgens Handelinge 10 byvoorbeeld, nie meer vir ons geld nie. Aan die ander kant herhaal die Nuwe Testament dat homoseksuele dade sonde is. (Romeine 1:26-27; 1 Timoteus 1:9-10 en 1 Kor 6:9-10.)

Selfs die boek Levitikus noem nie homoseksuele dade as gelykstaande aan die rituele reëls oor byvoorbeeld kos nie. Die kosreëls het nie eers die woord “sonde” by nie. Dit spel geen straf uit as mens dit oortree nie. Aan die ander kant het Lev. 18:20 die woord “afstootlike sonde” by, en Levitikus 20:13 spel selfs die doodstraf uit.


Argument 3: “Fundamentaliste veroordeel gays op grond van een enkele Ou Testament versie.”

Nee.
Lev. 18:20; Lev. 20:13; Rom. 1:26-27; 1 Kor 6:9-10; 1 Tim. 1:9-10 is vyf verse. Dalk verstaan jy die verse anders as wat sogenaamde fundamentaliste dit verstaan, maar “fundamentaliste” gebruik nog steeds nie net een vers, of net die ou Testament nie.

Argument 4: “Straight mans molesteer meer kinders as gays:”

Na raming word ongeveer een uit elke 3 meisies en een uit elke 6 seuns in S.A. gemolesteer as kinders. Dis tragies. Dis verskriklik. Ja, dit is so dat omtrent 2 uit elke 3 gemolesteerde kinders meisies is. Maar dit beteken by vêr nie dat die gay gemeenskap hulle hande in onskuld kan was nie.

Na raming is omtrent 1 uit elke 100 mans gay- en ‘n verdere 3 uit elke 100 biseksueel. ‘n Groep wat een 25ste van die bevolking uitmaak, is dus klaarblyklik skuldig aan omtrent een 3de van alle gevalle waar mans kinders molesteer. Die gevolgtrekking is dat homoseksuele disproporsioneel baie kinders molesteer.
(Toegegee, hierdie syfers is nie 100% volledig nie omdat molesteerders soms wel ‘n kind sal molesteer van die ander geslag as wat hulle verkies. Maar selfs as mens dit in ag neem, sal mens nie maklik wiskundig tot ‘n ander gevolgtrekking kom nie.)

Argument 5: “Jy mag nie oordeel nie, jou homofobiese Fariseër!”

Okei, okei! Ek oordryf met hierdie een. Hierdie stellings kom nooit saam in een sin voor nie. Maar dit bring mens uit by 3 argumente wat gereeld deur gays gebruik word.

Argument 6: “Jy mag nie oordeel nie.”

Waarom oordeel die gebruiker van die “jy mag nie oordeel nie” argument dan die persoon wat homoseksuele dade oordeel? Hy weerspreek homself mos!

Daar is net een manier uit hierdie paradoks uit: Herdefinieer oordeel. As “oordeel”, soos in moderne taal, beteken “om ‘n mening uit te spreek oor die aanvaarbaarheid van iemand se gedrag” weerspreek jy jouself as jy sê: “Jy mag nie oordeel nie.” As “oordeel” egter beteken “om die straf te begin voltrek” dan maak dit sin as Jesus in Johannes 8 vir die owerspelige vrou sê: “Ek oordeel jou nie. Hou op sonde doen.”

Argument 7: “Jy is homofobies!”

Huh? ‘n Fobie is ‘n irrassionele vrees vir iets. Ek ken iemand wat ‘n fobie vir springkane het. As sy ‘n springkaan sien, kan sy nie meer gesels of dink nie, sy sien net die springkaan raak en dink aan niks voor die springkaan nie weg is nie. Ek het nog nooit iemand ontmoet wat irrassioneel bang word as hulle ‘n gay sien nie. Ek ken mense wat homoseksuele gedrag as verkeerd beskou ja. Net so ken ek baie mense wat pornografie kyk, of jou eggenoot verkul, as verkeerd beskou. Maar ek ken niemand wie se keel toetrek van vrees vir gays, porno-kykers of verkullers nie. Woorde het betekenisse. En die woord “fobie” is nie een waarmee ek enigeen wat ek ken se opinie van homoseksualiteit sal opsom nie.

Argument 8: “Die mense wat hulself teen gays uitspreek, is Fariseërs.”

Uhmmmm, ‘n moeilike een! Oordinkbaar. Jesus het hom uitgespreek teen die Fariseêrs, klaarblyklik oor hulle gedink het hulle ken God, maar die wette geignoreer het waarvan hulle nie hou nie. Dis sekerlik so dat van die mense wat hulself teen gays uitspreek, dinge in die Bybel ignoreer waarvan hulle nie hou nie.
Maar teen daardie selfde standaard kan ‘n homoseksueel ook ‘n Fariseër wees. As hy homself verdedig met “ek is ‘n goeie mens, ek bid en lees Bybel en is gaaf met ander” en hy ignoreer Romeine 1:26-27; 1 Timoteus 1:9-10 en 1 Kor 6:9-10 oor hy nie daarvan hou nie, is hy mos ook ‘n Fariseër? (Nou praat ek nie van mense wat ‘n ander vertolking van daardie verse kan gee nie. Ek praat van mense wat hulle doodeenvoudig nie steur aan die Nuwe Testament se boodskap vir Christene waar hulle nie daarvan hou nie.)

Vandag, 32 jaar gelede, is ‘n outjie genaamd Hector Peterson dood in opstande teen Afrikaans as onderrigtaal. Tragies. Maar is dit ‘n rede om ‘n vakansiedag te vier? Moet Suid-Afrika nie dalk eerder leer om sy suksesse as sy tragedies te vier nie? Daar gebeur daagliks tragedies in hierdie land, ja. Volgens Interpol het S.A. sedert 1995 gemiddeld 89 moorde per dag gehad. Dit was tragies toe Hector Peterson ontydig doodgemaak was, maar dis 89 keer per dag tragies as iemand ontydig doodgemaak word.
Miskien word dit waaraan jy bly dink, net meer. Miskien bly baie mense dinge in terme van velkleur sien, omdat ons politici so op velkleur fokus. Miskien bly daar baie nuwe geweld gebeur deels oor ons so bly fokus op ou geweld. Miskien gebeur daar soveel onregverdigheid deels omdat ons heel onregverdig in party tragedies bly vaskyk terwyl ons ander verswyg. Dalk moet Suid-Afrika leer om sukses te vier, nie tragedies nie.

Vryheidsdag (27 April) vier politieke sukses. Miskien moet ons dae soos Jeugdag vervang met dae wat op sukses fokus, maar dalk nie net politieke sukses nie. Miskien kan ons die dag vier wat die goudprys op sy hoogste was, of die dag toe afgekondig is dat inflasie vir daardie betrokke voorafgaande tydperk op sy laagste was? Of dalk die dag toe ‘n Suid-Afrikaner die eerste hart oorgeplant het? Of miskien moet ons die één dag vier toe Suid-Afrikaners werklik soos een nasie gevoel het, die aand toe wit en swart gelag en gejuig het en gevoel het dat óns mense suksesvol was, daardie middag toe Francois Pienaar se Springbokke die wêreldbeker gewen het. Dis dalk net ‘n sportgebeurtenis, maar dit was ook die naaste aan eenheid wat die land nog ooit was….

As ons wil hê dat die land eerder sukses vier as tragedies, watter suksesse kan ons land vier?

Huisgenoot het glo laasweek ‘n storie op die voorblad gehad van ‘n SA model wat vertel van sy verhouding sedert laasjaar met tennisspeelster Justine Henin. Maar eintlik het sy hom, luidens ander berigte, al die trekpas gegee binne ‘n week nadat hy die eerste keer vir haar gaan kuier het. En Justine het ‘n paar maande gelede in ‘n ander onderhoud ontken dat sy in ‘n verhouding betrokke is. Maar dit lyk al lankal of Huilgenoot nie mooi van hulle feite seker maak nie.

So ‘n maand of twee, drie terug blaai ek êrens weg van my huis deur ‘n 2005-Huisgenoot. (Daar was niks anders om te doen nie.) Daar is ‘n artikel in waarin Jan Blohm sê hy raak nie aan dwelms nie -hy het ‘n vriendin daardie paadjie sien loop en hy sal nie. Daardie selfde week wat ek die ou boek lees, vertel iemand anders my, het die nuwe Huisgenoot glo van Jan Blohm se jarelange stryd met dwelms vertel! Mens kan seker Huisgenoot vergewe vir daardie een. Hulle het seker Jan ‘n paar jaar terug geglo toe hy sy dwelmgebruik ontken het. En nou weet hulle seker beter as daardie tyd, en Jan weet van beter as om sy probleme te ontken.

 

Ek lees ook op ‘n internet-webblad dat Huilgenoot verlede week ‘n onderhoud met Elize Human (Sheldean se ma) gehad het. Nou ja, díé vrou het al vantevore in Rapport erken o.a. dat haar kind baie dae nie kos gehad het om te eet nie. Sy sê nou haar kind het aldag geëet. Miskien kan ons positiewer wees oor die Huisgenoot-artikel. Dalk kan ons dink Huisgenoot het vorige negatiewe stories in die media, wat ‘n wanindruk geskep het, reggestel. Maar nee, ons kan nie. As Huilgenoot Rapport verkeerd wou bewys het, sou hulle verwys het na die stellings wat hulle korrigeer. Huisgenoot het waarskynlik net nie omgegee of die kind genoeg geëet het, al dan nie. Huisgenoot betaal die ma(Elize Human is oor die R100 000 betaal vir haar storie, sê ‘n bron my), Huisgenoot kry ‘n scoop, mense koop Huisgenote en Huisgenoot maak ‘n wins, waarom gepla wees of die lesers iets akkuraat lees?

 

21 Februarie het Huisgenoot ‘n artikel ingehad waarin Robbie Klay vir Jurie Els van kindermolestering beskuldig. Die volgende week rugsteun hulle dit met ‘n artikel waarin andere in die vermaaklikheidswêreld omstandigheidsgetuienis gee. Die week daarna het hulle ‘n artikel in waarin Jurie vir Robbie ‘n seksbehepte leuenaar noem. In verband met hierdie teenoorgestelde artikels kan ‘n mens 1 van 3 dinge aanneem: 1) Huisgenoot glo Robbie 2) Huisgenoot glo Jurie 3) Huisgenoot het geen idee watter storie waar is nie, maar publiseer albei vir sensasie.

As hulle Robbie glo, het hulle die volgende gedoen: Eers met ‘n simpatieke oor geluister en gemaak of hulle omgee, en toe ter wille van sensasie ‘n lasterlike storie geplaas oor die karakters van Robbie en sy ma. Wie van ons sal ‘n kindermolesteerder help om in die openbaar sy slagoffer se naam swart te smeer?

As hulle Jurie glo, het hulle die volgende gedoen: Willens en wetens vir sensasie ‘n man wat hulle as onskuldig beskou, se naam so sleg gemaak dat die publiek hom wil seermaak, winkels nie sy CDs wil aanhou nie, en die nuus “Hestrie verwag ‘n seun” die skindertonge laat klap. Wie van ons sal so gewetenloos lieg?

As Huisgenoot nie ‘n mening het oor watter een van die twee se verhaal waar is nie, het hulle nog steeds geweet dat hulle karaktermoord op een van die twee uitvoer met lasterlike leuens.(Ek het ‘n idee watter een van die twee belieg was, maar dis nie relevant hier nie.) Huisgenoot het na my mening minstens een van die twee vir sensasie misbruik. Omdat ek tot die gevolgtrekking gekom het dat Huisgenoot ewe maklik onsin as waarheid publiseer, het ek van daar af besluit om Huisgenoot te boikot.

 

Intussen het ek weer een Huisgenoot gekoop. Daardie week se voorblad het 2 artikels opgehad wat my laat koop het. Die een is oor Dana Snyman en Frank Opperman, wat ‘n positiewe boodskap probeer uitgee met hulle nuwe Pottie Potgieter- toneelstuk. Die ander was oor René Burger, waarin sy sê sy is ‘n oorwinnaar, nie ‘n slagoffer of selfs ‘n oorlewende nie. (Dis die gees, René!) Daardie René Burger-berig eindig met die woorde: “René is deur haar regsverteenwoordiger aangeraai om geen besonderhede oor die aanval met die pers te bespreek nie, omdat dit die polisie-ondersoek kan belemmer.” Die week daarna skree die Huisgenoot-voorblad dat hulle ‘n eksklusiewe onderhoud met René het met die besonderhede! Lieg Huisgenoot met die woorde oor haar regsverteenwoordiger se raad? Of skep hulle ‘n vals indruk op die volgende voorblad, waarin die inhoud van die artikel nie is wat op die voorblad beloof is nie? Of het haar regsadviseur haar wel daardie raad gegee, maar Huisgenoot se mense het haar nogtans -heel oneties van hulle, want lyk nie wetlik in René se belang nie- oortuig om hulle ‘n sensasie-storie te gee?

 

Hoe dit ook al sy, Huisgedood gee klaarblyklik glad nie om vir waarheid, hulle lesers se breine, of die belange van die mense oor wie hulle skryf nie. Daarom verstaan ek die grappie van die ou wat sy Huisgenote onder sy ou Scopes wegsteek as die dominee kom kuier.

 

God het my gemaak, en Hy weet wat my potensiaal is. Hy weet hoe om die beste uit my te kry. Ek gee eerder my lewe aan Hom wat weet hoe om my heel te hou/ heel te maak/ die beste uit my te kry, as aan enigeen anders.

Hoekom sal my mediese fonds nie betaal vir eenvoudige toetse (bloedsuiker en bloeddruk, in hierdie geval) by die apteek nie, maar hulle sal my betaal om die toetse by die dokter te doen, waar dit duurder is?

Hoekom, wanneer mense begin “Ek wil nou nie skinder nie/ek wil nou nie beledigend klink nie/ ek wil nou nie negatief wees nie” eindig hulle altyd hulle sinne deur te doen wat hulle glo nie wou doen nie?

Hoekom maak onderklere-vervaardigers 38D bra’s in Medium Beheer en mooi vroulike style, maar 40C bra’s net in enkele onvroulike Ferm Beheer style? ‘n C-bors is kleiner as ‘n D-bors. En bra’s beheer borste, nie borskaste nie.

Hoekom word soveel goed as ‘n moet-hê” geadverteer terwyl die grootste deel van die wêreldbevolking al hoe lank daarsonder klaarkom?

Hoekom reken mense ek is ‘oopkop’ wanneer ek met hulle saamstem, en dan begin sê hulle ek is “toekop’ sodra ek van hulle begin verskil?

Hoekom reageer verskeie mense op my pos oor rugby en niemand op poste oor kinders se veiligheid nie? Is rugby vir Suid-Afrikaners meer belangrik as hulle kinders?

Hoekom verdwyn sokkies en los een van ‘n paar? En waarheen verdwyn sokkies?

Hoekom kan mense wat skeptisisme as ‘n deug beskou nie skepties wees oor Richard Dawkins se opinies nie? Alle ander mense wat hom lees kan dan?

Hoekom is dit so moeilik om goeie gewoontes aan te leer?

Hoekom is dit so maklik om slegte gewoontes aan te leer?

Hoekom is daar soveel hoekoms sonder antwoorde?

 

Om een of ander rede wil hierdie blog nie ‘n blogroll wys nie.
Hier is dan my twee ander webblaaie, vir diegene wat belang stel:
Hier praat ek in Engels b(l)og.
Hier maak ek prentjies bymekaar-meestal skanderings van my papierpop-versameling.
(As mens dit in kleur uitdruk, kan mens weer papierpoppe daarvan maak.)

 

Eendag op laerskool het ‘n onnie my ‘n storie oor ‘n padda vertel. Hy het gesê dat as mens ‘n padda in kookwater sou gooi, die padda dadelik sal uitspring en oorleef. Maar gooi ‘n padda in ‘n pot louerige water wat op ‘n stoof staan, en die padda sal daarin bly rondswem. Die water sal warmer en warmer word. Die padda sal nie uitspring nie. Op die ou end sal die padda dood kook.

Soms dink ek baie Suid-Afrikaners is soos die padda: Ons aanvaar dinge te maklik, oor hulle stadig verander. Ons spring nie uit nie. Nee, ek sê nie ons moet noodwendig uit SA “spring” nie. Ek sê dat ons soms uit onbillikheid en swak diens kan spring as ons net saamstaan en werk maak daarvan. Hier is so paar voorbeelde:

      Universiteite hoor dat hulle meer swart studente in verhouding tot ander rasse moet aanvaar in sekere rigtings. Hulle verlaag toelatingstandaarde vir swart studente en verhoog dit vir wit studente. Om verskillende standaarde vir verskillende rassegroepe te hê is rassisme! (Die stereotipering van “Swart + Agtergeblewene” in regstellende aksie is ook rassisties. Party swart mense het, nes party blankes, meer geleenthede as ander gehad.) Universiteite kan natuurlik saamstaan en nie onder kwotas swig nie, maar druk op die regering uitoefen om te befonds waar die mees verdienstelike studente - van alle velkleure- die beste opvoeding kry.

      My stad se waterpype bars en vat hoe lank om reggemaak te word, die paaie verval, daar is plekke waar rioolpype stukkend is, die brandweerwaens raak onrybaar. Nogtans doen bitter min van my stad se mense selfs die moeite om te stem in munisipale verkiesings.As helfte van die mense wat kla die moeite doen om te stem, en almal van hulle stem vir ‘n ander party as die een wat tans ons raad beheer, het ons na die volgende verkiesing ‘n ander stadsraad.

      Ek lees in ‘n plaaslike koerant ‘n ouer kla: Seuns wat nie eers in sy kind se skool is nie, word ingesluit in die rugbyspan en geborg vir rugbytoere, oor daardie seuns swart is. Nou ja, onderwysers en ‘n skoolhoof wat sulke gruwelike onregverdigheid toelaat en bevorder kort ruggraat.Hoofde en onderwysers moet saamstaan: Tot hier toe en nie verder nie.Ek spring uit hierdie gekkespul deur my skool se leerders regverdige kanse te gee. Maar hulle gewetes word afgestomp tot op die punt waar regverdigheid teenoor hulle leerders vir hulle onbelangrik is. (En dit sal seker deurslaan na ander dinge ook? ‘n Onderwyser wat nie meer omgee vir sy studente nie, sal seker nie omgee of hy ‘n kwaliteit-opvoeding gee nie?)

      Ouers kla ook oor dissipline-lose skole en skole wat op alles behalwe akedemie konsentreer. Ervare onderwysers verlaat (spring uit) die beroep oor hulle nie meer kans sien vir wat deesdae by skole gebeur nie. Dit wil vir my voorkom of daar plek is vir ‘n nuwe soort privaatskool in Suid Afrika. Nie ‘n rykmanskind-skool met die beste en duurste geboue, toerusting, ens. nie. Hoër- en laerskole wat bedryf word op dieselfde grondslag as meeste kleuterskole: ‘n ‘n Plek wat bestuur wor deur ‘n onderwyser(es), in watter huis of gebou kamers in klaskamers omskep kan word, wat volgens daardie onderwyser(es) se diskresie soveel kinders toelaat as wat hulle kan hanteer, onderrig en veilig hou. As ouers bitter ontevrede is met skole, en onderwysers so ongelukkig dat hulle skole verlaat, waarom word sulke skole nie begin nie? Die ouers sal sê hulle begin dit nie, want ouers is nie so ongelukkig dat hulle ‘n ander soort skoolstelsel sal oorweeg nie. (Ouers, dis ‘n feit: Jou kinders gaan alreeds skool in ‘n ander soort skoolstelsel as waarin jy ‘n generasie gelede was.) Die “water” van onderwys word stadigaan warmer, en ouers besef dit nie.

      Ons almal in die land kla oor misdaad. Daar is selfs iemand wat reken as ons saamstaan kan ons meer aan misdaad doen as om te kla! Hier is ‘n webblad waar hy sy idee verduidelik.

Daar kom ‘n tyd om nie meer net te verdra wat gebeur nie. Daar kom ‘n tyd om nie net te kla oor wat gebeur nie. Daar is ‘n tyd om saam te werk en oplossings vir probleme te soek. Liewe leser, hier is bietjie huiswerk vir jou (en my- ek gaan dit ook doen): Dink aan die dinge waaroor jy onlangs gekla het. Vra jouself wat jy kan doen om dit te verander. En lig dan jou alie van jou rekenaarstoel af - en gaan doen dit.

Next Page »