Die konneksie tussen misdaad, Vadersdag en die Departement van Welsyn. (Of te wel: Waar is al die “ware mans”heen?)

Hoekom is misdaad in Suid Afrika so hoog? Hoekom het dit juis in die nuwe Suid Afrika so gestyg? Daar is seker baie redes vir die antwoord. Maar hier is so ‘n paar, of is dit een?

1. Vaderlose kinders is disproporsioneel geneig om misdaad te pleeg, en ons het te veel vaderlose kinders.
2. Mense wat nie skool voltooi nie, is disproporsioneel geneig om misdaad te pleeg, en kinders sonder pa’s is disproporsioneel geneig om nie skool te voltooi nie.
3. Mans sonder gesinne pleeg ook meer misdaad as mans met gesinne.
4. Kinders wat hulle pa in die huis het is veel minder geneig om slagoffers van misdaad te word as vaderlose kinders.
5. Vroue wat getroud is se kans om slagoffers van misdaad te word is baie kleiner.

 Maar stop, voor jy misverstaan. Hierdie is nie ‘n feministiese geskel teen almal wat nodig het om hulle kenne te skeer nie. Mans is nie die muishonde in hierdie verhaal nie.

Die moeilikheid is dat ons in ‘n samelewing bly waarin dit hopeloos te maklik is om mans eenkant toe te gooi:

1. Maklike egskeidings waarin niemand geblameer word nie, waar ma’s onderhoud kry sonder dat sy enigsins hoef te bewys dat die geld op haar kinders spandeer word.
2. Jong vroue in townships kry babas sodat hulle welsynstoelaes kan kry. Die man word nie gesien as voorsiener deur hierdie jong vroue nie, maar as ‘n metode om regeringsgeld te kry. Die staat word die versorgende huweliksmaat.
3. Wette bevoordeel vroue bo mans by aanstellings, wat dit moeliker vir die man maak om die voorsiener en versorger van ‘n gesin te wees.

‘n Samelewing waar:

• dit gevaarlik is vir mans om te trou (huwelike is duur, egskeidings ruineer baie totaal);
• vroue voordele kry as hulle uit verhoudings stap en kinders alleen grootmaak (die man se geld sonder enige verpligting teenoor die man);
• geen stigma daaraan kleef as ‘n vrou rondslaap eerder as by een man bly nie,
• jy geld van die staat kry vir kinders wat nie jy of jou seksmaat kan bekostig nie
• vroue bo mans bevoordeel word vir bevordering, sodat mans in baie gevalle nie meer nodig is, of in staat is, om te voorsien nie

… kan verwag dat mans commitment-fobie kry. Dat mans enkellopendheid verkies bo gemelk word. Dat vroue amper móét rondslaap om aandag te kry. Dat ons arme kinders vaderloos grootword. Dat misdaad meer word. Dat mans min motivering het om hard te werk. (Hoekom sal hy hard werk? Hy kan homself versorg op min, hy het nie ‘n vrou en kinders om voor te sorg nie. En hoe harder hy werk, hoe meer vat die belastinggaarder- SA het reeds 2,5 welsyntoelae-ontvangers vir elke belastingbetaler.)

Al ons oënskynlik mooi wette oor onderhoud en welsynstoelae en regstellende aksie vir vroue maak ‘n wêreld waar vroue, en kinders, en mans, minder geliefd en minder veilig voel.

Vroue kla dikwels oor mans nie meer is wat vorige geslagte se mans was nie. Maar waarom sal mans in ‘n rondslapende welsynskultuur wat wat egskeiding makliker as trou maak, optree soos mans in ‘n monogame verantwoordelikheidskultuur wat die huwelik makliker as skei maak?

 - – - – - – - – - – - – -

Naskrif, as jy verder hieroor wil dink: Vir ‘n klomp kort kommentare hieroor, lees die kommentaar hier. En vir ‘n lang, deeglike behandeling met talle kruisverwysings, lees The misandry bubble.

Aborsies is nie veilig nie

Ek lees gister die woorde op ‘n advertensie: SAFE ABORTIONS
Veilige aborsies? Mens kry ewe min ‘n veilige aborsie as ‘n veilige galgtou of ‘n veilige elektriese stoel. Die punt van ‘n aborsie is om dood te maak. Dit maak dit die presiese teenoorgestelde van veilig.

Ambisieuse jong dame, pas op

Daar is baie van ons. In die kerkwêreld en in die sekulêre wêreld. Ons vertel, in ons 20′s, dat daar regtig belangriker dinge is om na te jaag as ‘n man en kinders. Ons loopbaan of ons bediening of wat ookal is so belangrik dat ander dinge maar kan wag.

As jy nou in jou 20′s of vroëe 30′s is en so dink, die kanse is meer as 95% dat jy later gaan wens dat jy wel ‘n man en kinders gehad het. Ek is nou 36 en ek was verkeerd hieroor. Jy is dalk ook nou waar ek was.

Dalk is daar nog ‘n kans dat ek ‘n goeie, gelowige man sal raakloop wat ook die Here dien, en wat my wil hê. Dalk nie. Maar jy wat nou is waar ek was, se kanse is beter. Jy kan uit ander se foute leer.

Feministe gaan my kruisig, maar hier is dit: Vroue se behoefte aan ‘n man en kinders is baie groter as wat selfs party jong vroue besef. ‘n Gesin is ‘n belangrike prioriteit. As jy nou jou keuses so maak dat jy ‘n toekomstige man en kinders op die lange baan skuif, gaan jy waarskynlik later spyt wees. As jy ‘n ambisieuse jong vrou ken, vertel dit vir haar. Want dis waar. En belangrik.

Women’s day

Public holidays has it’s advantages- and disadvantages. It was Women’s Day in SA yesterday, and that is why I am off from (paid) work today.
But should there be a holiday like Woman’s Day – at all?

Yes, I believe that women (most of us, most of the time) are amazing people who should be celebrated. I also believe men (most of them, most of the time) are amazing people who should be celebrated.

Is there any reason to have a special day to celebrate one half of the population, but not special day for the other half? How about celebrating -appreciating, being thankful to, praising the achievements of, commemorating everyone – man, woman, or child, for what they are and do?

Are woman so essentially superior/ inferior to men that we need a day of honor that they do not?