Monthly Archives: Maart 2010

Is die Afrikaanse Vryedenkers Calviniste?

Die webblad “Hulle“, van die Afrikaanse Vrydenkersbeweging is geskep om te kyk of die godsdiensbeoefening in openbare skole aan die wet voldoen. Op die 2de bladsy kla hulle hoe party skole die wet ignoreer, (hier is my kritiese ontleding van hulle bladsy 2. Sedertdien het hulle bladsy 2 aangepas met verwysings na voetnotas wat elke term verduidelik, en ‘n paar veranderings aan die woorde.)

Hulle kla onder andere oor party skole “voortgaan met die Calvinistiese gebruik van ons ou Christelike Nasionale Onderwys-agenda …” Die eerste betekenis van Calvinisme gaan eintlik oor die mens se onvermoë, volgens Calvyn, om te help met sy eie verlossing en hoe God dan red. Maar die AVB bedoel iets anders. Hulle bedoel met Calvinisme “die verstrengeling van staat en religie.”

Dit ontgaan blykbaar ons Afrikaanse Vrye Denkers dat hulle juis, soos Calvyn, die staat en wette gebruik om seker te maak dat kinders net leer soos dit by hulle idees inpas. En dat hulle teenstanders dit nie doen nie.

Ek kan die nuwe verdraagsaamheid nie verdra nie! (Oordeel, deel 1)

Theodore Dalrymple is ‘n Britse sielkundige wat in sy boek “Life at the Bottom: The world view that makes the underclass” hierdie storie vertel: (rooi woorde myne, vetdruk van woorde myne):

… it isn’t altogether surprising (hy werk met talle geweldenaars en talle geweld- slagoffers) that I can now tell at a glance—with a fair degree of accuracy—that a man is violent toward his significant other. … In truth, the clues are not particularly subtle. A closely shaven head with many scars on the scalp from collisions with broken bottles or glasses; a broken nose; blue tattoos on the hands, arms, and neck, relaying messages of love, hate, and challenge; but above all, a facial expression of concentrated malignity, outraged egotism, and feral suspiciousness—all these give the game away. Indeed, I no longer analyze the clues and deduce a conclusion: a man’s propensity to violence is as immediately legible in his face and bearing as any other strongly marked character trait.
All the more surprising is it to me, therefore, that the nurses (díé wat saam met hom werk) perceive things differently. They do not see a man’s violence in his face, his gestures, his deportment, and his bodily adornments, even though they have the same experience of the patients as I. They hear the same stories, they see the same signs, but they do not make the same judgments. What’s more, they seem never to learn; for experience—like chance, in the famous dictum of Louis Pasteur—favors only the mind prepared. And when I guess at a glance that a man is an inveterate wife beater (I use the term “wife” loosely), they are appalled at the harshness of my judgment, even when it proves right once more.
This is not a matter of merely theoretical interest to the nurses, for many of them in their private lives have themselves been the compliant victims of violent men. For example, the lover of one of the senior nurses, an attractive and lively young woman, recently held her at gunpoint and threatened her with death, after having repeatedly blacked her eye during the previous months. I met him once when he came looking for her in the hospital: he was just the kind of ferocious young egotist to whom I would give a wide berth in the broadest daylight.
Why are the nurses so reluctant to come to the most inescapable of conclusions? Their training tells them, quite rightly, that it is their duty to care for everyone without regard for personal merit or deserts; but for them, there is no difference between suspending judgment for certain restricted purposes and making no judgment at all in any circumstances whatsoever. It is as if they were more afraid of passing an adverse verdict on someone than of getting a punch in the face—a likely enough consequence, incidentally, of their failure of discernment.

Britse verpleegsters is nie die enigste mense wat so bang is vir oordeel dat hulle liewer seerkry of hulle kinders laat seerkry nie:

– Amerika se Senaat het onlangs gestem dat gesondheidsorg nie mag weier om vir Viagra te subsideer vir iemand wat veroordelings het vir verkragting of kindermolestering nie. Jy kan self dink watter gevolge dit sal hê.

– SA se verdraagsaamheid teenoor lui en korrupte amptenare maak vir ‘n swak bestuurde land.

– Maatskaplike werkers wil klaarblyklik nie meer maklik oordele uitspreek oor mishandelende ouers nie, en los dan die mishandelde kinders nog steeds daar.

HIer is nog voorbeelde uit Dalrymple se boek.

Ons kan seker onsself op die skouers klop. Trots oor die verdraagsame samelewings waarin ons leef. Of ons kan besef dat ons soort verdraagsaamheid seermaak. En dan besluit: Verdraagsaamheid/ nie-veroordeling is net tot op ‘n sekere punt ‘n goeie eienskap. En dat ons moderne samelewings daardie punt verbygesteek het.

Verdraagsaamheid en moenie-oordeel-nie word deesdae ‘n manier is om doodeenvoudig nie om te gee nie. Om oë toe te knyp vir die pyn van die verontregte. Want as jy erken dat iemand verontreg is, dan moet jy oordeel dat iemand onreg gepleeg het.

(Vervolg DV later: Wat die Bybel oor oordeel sê- nie so eensydig soos party mense dit maak nie. En ‘n voorstel vir ‘n meer aktief liefdevolle denkwyse.)

Beter skole vir almal – met die minimum werk vir die staat

Ek lees nou Helen Zille wil haar beywer om skole, en geletterdheid van kinders, in die land drasties te verbeter. Ek stem saam met haar: Ons land het ‘n reuse-probleem wat skoolopvoeding betref. Heelwat skole in hierdie land kan nie eers vir kinders basiese lees-vaardighede leer nie. En iemand van 5fm adverteer op TV hy ondersteun die liefdadigheid van om een kind deur die skool te sit.

Hier is ‘n idee wat ‘n ent sal gaan om die probleem op te los. Dit behels die goeie ou vryemarkstelsel en is fantasties geskik vir ‘n land soos SA met groot kontraste tussen ryk en arm, geleerd en laag geskool. Dit behels ook die minimum moeite vir die regering.

Die regering werk eerstens uit hoeveel hulle per kind aan onderwys betaal. (Dit is, die totale onderwysbegroting, gedeel deur die aantal leerders.) Dan, as die kind nie na ‘n staatskool gaan nie, bied die regering hierdie bedrag aan vir die skool waar ‘n ouer kies om sy kind te laat skoolgaan. Dis al wat die regering doen.

En die res? Waar is die beter skole wat die kinders nodig het? Wat doen die regering om dit te bewerkstellig? Watter verskil maak dit aan die kind wat noodwendig na die enigste skool in sy buurt gaan?

Die res doen die publiek, en dan spesifiek mense met ‘n belangstelling in kinders en onderwys: Mense met ondernemingsgees en visie stig die beter skole, hulle skep werk vir die beter onderwysers.* Mens het nie miljoene rande se nuwe geboue nodig om ‘n skool te begin nie- meeste kleuterskole werk byvoorbeeld reeds uit enige soort beskikbare gebou of vertrekke wat nooit as skool gebou was in die eerste plek nie.

Selfs laag geskoolde ouers sal uitwerk waar hulle kinders meer leer- en hulle kinders soontoe stuur. Een ding wat tans die mense met visie keer om skole te begin en in die land se onderwysbehoefte te voorsien, is geld – as die regering net geld vir staatskole gee, kan hulle nie skole begin om die probleem aan te spreek nie.

Kompetisie werk vir beter produkte/ dienste in byna alles- dit behoort vir skole ook te werk.
 ——————-

*beter onderwyser – In hierdie konteks beteken dit wie ookal beter in staat is om kinders te leer, nie iemand met beter onderwyskwalifikasies nie.

Ander naskrif: Omdat heelwat kinders dan in skole sal wees wat aan sakeman-/sakevrou- onderwysers behoort, sal kinders ook meer geneig wees om ‘n voorbeeld – en lesse – te kry van hoe om ‘n entrepeneur te wees – veral in arm gebiede is dit ‘n soort blootstelling wat op die oomblik ernstig ontbreek, en daardie tekortkoming hou kinders arm.

Soldate! Swaarde uit die skedes!

Hierdie is ‘n manier om vir ouer laerskoolkinders (Gr. 4-7) dit opwindend te maak om die Bybel te gebruik, hulle indirek te motiveer om hulle Bybel beter te leer hanteer en hulle Bybels klas toe te bring, en hulle te herinner dat die Bybel die swaard van die Gees is.Wat jy nodig het: 2 Bybels, ‘n vers wat relevant tot jou les is, 2 kinders in jou klas wat gaan kompeteer.

1) Die twee kompeteerders staan rug aan rug, elk met Bybel  in een hand langs die sy.

2) Jy sê: “Soldate! Swaarde uit die skede!” Hulle tel die Bybels op tot voor hulle, gereed om dit oop te maak.

3) Jy sê die teksverwysing, byvoorbeeld: “Johannes drie vers sestien!” Hulle begin die vers opsoek, so vinnig as moontlik.

4) Die eerste een wat die vers kry, draai om na die ander een en begin die vers uitlees. Die een wat die vers uitgelees het, wen die swaardgeveg.

Jy kan hierdie metode maar elke week gebruik – kinders raak nie moeg daarvoor nie en jy het seker elke keer iets in jou les wat hulle uit die Bybel uit kan lees. ‘n Vindingryke kategeet kan dit gebruik om kinders te motiveer om hulle Bybels saam te bring klas toe (díé wie se Bybels onthou is, kry die swaarddril-beurte) en selfs Bybelboeke in volgorde te leer. (“Oor twee weke het ons ‘n swaarddril -kompetisie waaraan al die verse in die Nuwe Testament gaan wees. Hoe meer boeke van die Nuwe Testament jy in volgorde ken, hoe makliker om dit op te soek.” Dan wys jy vir hulle dat dit nie moeilik is om die boeke van die Nuwe Testament agtermekaar te ken nie deur dit self op te sê, terwyl hulle in die inhoudsopgawe volg of jy reg is.)

Stem met die beursie- dit werk!

Multichoice het besluit dat hulle nie porno-kanale wil instel by hulle bestaande diens nie. Dit wys weer die wonders van die vrye mark stelsel. 41 000 mense het gestem dat hulle nie porno-kanale soek nie. Baie van hulle het vertel dat hulle hul DSTV-subskripsies sal kanseleer as daardie kanale kom. Party het vertel watter negatiewe effekte pornografie op onskuldige kinders kan hê.

Ek is nie seker na watter een van daardie redes vir DSTV die deurslag gegee het nie, maar kom ons raai dit was die boikot-rede. Dan wys dit weer: As ons gelowiges dit wat ons het onder God se beheer stel, kan ons dinge hier op aarde beter maak.

Het ons ander mense hulle vryheid van spraak misgun? Nooit, ons het net ons stemme ook duidelik laat hoor. Het ons mense hulle vryheid van keuse misgun? Ja, tog. Nogtans, porno is een van daardie keuses wat ook skadelik kan wees vir mense wat dit nie kies nie, insluitende kinders.

Mense wat porno teenstaan is nie noodwendig koud of preuts nie- inteendeel, die Bybel bevat Hooglied, en Paulus beveel getroudes om nie hulle huweliksmaat omgang te weier nie*. (Dis opmerklik dat Hooglied sê: “Jy is vir my mooi, my liefling” en nie “Die ander vrou wat ek na gekyk het is vir my mooi, maar ek kan haar nie kry nie, nou vry ek jou” nie. En Paulus se woorde om gewillig te wees teenoor jou huweliksmaat is net tot een mens beperk.)

Suid Afrikaners het dit al vantevore reg gekry. Min of meer 1995 was verskeie klasse pornografie gewettig- en sulke tydskrifte het baie skielik in elke kafee opgeduik. Gewone gelowiges oraloor die land het hulle plaaslike kafees besoek, en vertel: “Ons is van die Baptistekerk/ die AGS Moedergemeente/ die NG Noordgemeente (of watter gemeente ookal) in die dorp, en as jou kafee voortgaan om porno-tydskrifte te verkoop, sal ons die gemeentelede aanmoedig om elders te koop.” Meeste kafees het gekies om dit nie aan te hou nie. En meer onlangs het Rapport Deon Maas die trekpas gegee oor talle lesers te kenne gegee het dat hulle nie meer Rapport sou koop as hy vir hulle bly skryf nie. Sulke dinge belemmer nie spraakvryheid nie. Inteendeel, dit wys juis die waarde van spraakvryheid. (Thys verduidelik hier hoe dit juis spraakvryheid tot sy reg laat kom.)

Dit wil selfs voorkom of party landsgenote al hier en daar hulle beursies gebruik om nuttelose stadsrade te vervang met verenigings wat wel dienste lewer wat mens van ‘n stadsraad verwag.

Gelowiges – en almal – jy het die volste reg om met jou beursie te stem. Doen dit.

————————

*Ander onderwerp: Ek vermoed dat as 1 Kor. 7:5 meer gepreek word, mens meer mans in die kerk sal kry – wat noodwendig sal sorg dat hulle vir vroulief saambring.

Die Christendom se onlogiese, onredelike kritici

Jaco Roux skryf in Beeld ‘n brief wat ek hier woordeliks gaan aanhaal. My kommentaar verskyn in rooi, tussen sy woorde. Let op hoe hy homself die reg gun om te praat, maar hy gun dit nie vir mense wat die teenoorgestelde as hy dink nie. Hy mag met die media praat-en hy doen dit- maar die opposisie moet volgens hom wegkruip en stilbly :

Ek wil net ’n paar goed sê oor die artikel wat verlede week op Beeld se voorblad verskyn het oor die moontlikheid dat MultiChoice ’n pornografiese kanaal die lig gaan laat sien.

As so ’n kanaal wel begin gaan word, sal ek dit self nie kyk nie omdat ek geen plesier daaruit sal put nie, maar dit is steeds vir my belangrik om te weet dat ek die vryheid van keuse het om dit te kyk as ek dit sou verkies. Jy wil dit nie kyk nie, maar jy wil die geleentheid hê om dit te kyk. Ons verstaan. Ons glo jou.

My vraag aan die mense wat die pornografiese kanaal so vurig teenstaan, is: Hoe dink julle wie is julle? Het iemand julle as morele polisie aangestel?

Ek is eerlikwaar siek en sat vir hierdie “Christene” wat rondloop en kerm oor alles wat nie aan hul morele standaarde voldoen nie.

Argument van gevoel. Ander mense is siek vir pornografie, of siek vir mense wat kerm soos wat Jaco nou kerm. Hoekom moet enigiemand hulle steur aan waarvoor Jaco Roux siek is? Of waarvoor die anti-pornografie mense siek is? Sowel Jaco as die anti-pornografie brigade moet beter redes gee as “ek is siek vir …” as hulle mense wil beïnvloed.

Hulle dink die wêreld behoort aan hulle en hulle voel vere vir ander mense se sienings en gelowe.

En jy, Jaco? Dink jy die wêreld behoort aan jou en voel jy vere vir die porno-teenstanders se sienings, geloof en selfs vryheid van spraak?

Die argument dat die pornografie kinders gaan beïnvloed, is sommer twak.

Jy as ouer moet mos weet wat jou kinders kyk. Dit is ook hoekom DStv ’n funksie het waarmee ouers sekere programme kan blok.

So, die argument dat gewere mense kan doodmaak is twak, want ‘n geweer het ‘n veiligheidsknippie en kan in ‘n kluis gebêre word? As pornografie op TV is, sal dit soms deur kinders gesien word. Pornografie het ‘n negatiewe effek op kinders. En selfs as Mev. Toegewyde Gelowige nie haar kinders in haar huis laat pornografie kyk nie, gaan hulle by die skool beïnvloed kan word – en selfs mee gelol word- deur ander kinders wat dit wel kyk en wil eksperimenteer.

So hou jul prehistoriese sienings vir julself …

Dus, jy mag jou siening met koerante deel, maar ander mense moet hulle sienings vir hulself hou? En voor jy die Christene se sienings prehistories wil noem, skuld jy ons ‘n argument wat minstens wys dat die teenstand teen pornografie ‘n ouer idee is as die nie-teenstand daarteen. (Dis natuurlik logies onmoontlik, want daar moes eers porno gemaak word – en gebruik word deur goedkeurendes – voor enigiemand hulle daarteen kon uitspreek.)

… en gaan kruip weg in jul kerke sodat julle teen hierdie groot, slegte pornografiese wêreld van ons beskerm kan wees.

Jaco, gaan kruip weg in jul porno-teaters sodat julle teen hierdie groot, slegte Christelike kerk van ons beskerm kan wees. (Nee, ek bedoel nie daardie laaste sin nie. Dis net ‘n manier om jou te wys wat jy gesê het.) Die Christendom is nie wegkruipers nie, maar sout en lig. Ons kan nie eenkant gaan wegkruip nie.

Is ‘n akker ‘n eikeboom?

Daar is ‘n aborsie-argument wat só lui:
 
Is an acorn an oak tree?
Bedoelende dat ‘n embrio nie ‘n mens is nie, maar ‘n “potensiële mens,” soos ‘n akker ‘n potensiële eikeboom is.
Maar waar trek mens dan die streep? Is die heel eerste groenigheid wat bo die grond uitsteek as ‘n akker geplant is ‘n eikeboom? Nee, dit is nie. Volgens daardie argument sal ‘n pasgebore baba ook nie ‘n mens wees nie. Op watter punt tussen die sagte groen plantjie en die groot boom word dit ‘n eikeboom?

Akker staan teenoor eikeboom soos embrio teenoor volwassene. Nie soos embrio teenoor mens nie. Akkers is nie eikebome nie. En embrios is nie volwassenes nie. Maar menslike embrios bly mens.